این اثر یک پرترهٔ سیاه‌قلم اصیل است که با نگاهی دقیق و رویکردی عمیق به بیان شخصیت انسانی شکل گرفته است. آنچه در نخستین مواجهه جلب توجه می‌کند، کنترل استادانهٔ هنرمند بر تونالیته‌ها و گذارهای نرم میان تیرگی و روشنی است؛ کیفیتی که به اثر آرامش، وقار و انسجام بصری می‌بخشد. پرداخت مو و پوشش با دقتی مثال‌ زدنی انجام شده و تنوع بافت‌ها، از لطافت سایه‌ها تا خطوط قاطع‌ تر لباس، نشان از تسلط بالا بر تکنیک سیاه‌ قلم دارد. این تضاد حساب‌ شده، بدون اغراق یا خشونت بصری، به حجم‌ پردازی طبیعی و حضور ملموس پیکره منجر شده است. استفاده از سایه‌های نرم در لبه‌ها، مرزها را محو کرده و پیکره را به‌ شکلی اندیشمندانه در فضا حل می‌کند؛ رویکردی که به اثر بُعدی شاعرانه و تأمل‌ برانگیز می‌دهد. پس‌ زمینهٔ خنثی و کنترل‌ شده، انتخابی هوشمندانه برای تمرکز کامل بر سوژه است و اجازه می‌دهد بیان درونی اثر، بی‌ واسطه و بدون عناصر زائد، با مخاطب ارتباط برقرار کند. این پرتره صرفاً بازنمایی ظاهری نیست؛ بلکه پژوهشی بصری در باب سکون، هویت و حضور است.در مجموع، این اثر نمونه‌ای شایسته از توانایی هنرمند در پیوند مهارت تکنیکی با حساسیت بیانی است.