این طراحی واجد کنترل آگاهانه‌ی خط و اقتصاد بیانی مؤثر است؛ خطوط با حداقل مداخله، ساختار و حجم را شکل می‌دهند و از بیان اضافی پرهیز شده است.

درک حجمی و آناتومیک در کلیت سر و گردن محسوس است و طراحی بر بنیان فرمی استوار مانده، نه جزئی‌ نگری تزئینی. ریتم خط‌ گذاری نرم و پیوسته است و فضای خالی به‌ درستی برای ایجاد تعادل و سکوت بصری به‌ کار رفته است.

اثر میان اتود و بیان مستقل قرار می‌گیرد و کیفیتی دارد که آن را برای ارائه در مجموعه‌های طراحی فیگور معاصر قابل دفاع می‌کند.