در این طراحی، خطوط آزاد و جست‌ وجوگر نقش اصلی را دارند؛ خط‌ها قطعی و بسته نیستند و بیشتر در حال کشف فرم‌اند تا تأکید بر کانتور نهایی. این نوع خط‌ پردازی نشان‌ دهنده‌ی طراحی بر پایه‌ی دید لحظه‌ای و تحلیل فرمی است، نه کپی‌ برداری صرف.

تکنیک مداد به‌ صورت ترکیبی از خط و تُن استفاده شده؛ برخی خطوط با فشار کم رسم شده‌اند و اجازه داده شده چند خط روی هم بنشینند تا حجم شکل بگیرد. سایه‌ گذاری‌ها محدود، کنترل‌ شده و بیشتر در خدمت تعریف عمق و چرخش فرم‌اند، نه پرداخت نهایی.

در مجموع، طراحی از جنس اسکچ تحلیلی است؛ خط‌ها زنده‌اند، ریتم دارند و بین لطافت و ساختار تعادل برقرار شده، که نشان‌ دهنده‌ی درک خوب از فرم و تسلط تدریجی بر تکنیک مداد است.