در این طراحی، خطوط آزاد، سیال و پویا هستند و بیشتر با تغییر جهت و فشار مداد شکل گرفته‌اند تا با کانتورهای بسته و قطعی. خط‌پردازی‌ها حالتی اسکچ‌ گونه دارند و به‌صورت لایه‌لایه روی هم نشسته‌اند که به ایجاد حس حرکت و زندگی در فرم کمک می‌کند. تنوع ریتم خطوط—از خط‌های نازک و کم‌فشار تا خطوط تیره‌تر—باعث تفکیک سطوح و ایجاد عمق شده است. استفاده از خطوط شکسته و منحنی در کنار هم، ساختار کلی را شکل می‌دهد و نشان‌دهنده‌ی رویکردی اکسپرسیو و مشاهده‌محور به طراحی است.