این طراحی بر پایه‌ی ساخت تدریجی حجم با تُن شکل گرفته و خط نقش ثانویه دارد. فرم سر بیشتر از طریق لایه‌های نرم سایه‌ گذاری ساخته شده تا با خطوط مشخص و کانتورمحور، که نشان‌ دهنده‌ی نگاه حجمی و درک کلی از فرم است.

حرکت دست آزاد اما کنترل‌ شده است؛ خطوط اولیه بسیار محو و جست‌ وجوگرند و بتدریج در سایه‌ گذاری حل می‌شوند. تغییر فشار مداد در نواحی مختلف به‌ خوبی برای تفکیک سطوح و نشان‌ دادن انحنای جمجمه استفاده شده است.

لبه‌ها اغلب نرم و حل‌ شده باقی مانده‌اند و این انتخاب باعث می‌شود حجم طبیعی‌تر و یکپارچه‌ تر دیده شود. در مجموع، تکنیک به سمت طراحی تونال و ساختاری متمایل است؛ تمرکز اصلی روی فرم کلی، تناسبات و چرخش حجم است، نه جزئیات خطی یا تأکید بیش از حد بر مرزها.