در این طراحی خط‌ها سبک، ناپیوسته و جست‌ وجوگرند؛ گویی طراح با فشار کم مداد در حال آزمودن مرز حجم و جهت کلی است، نه تثبیت فرم نهایی.

ریتم خط‌ها آرام و کنترل‌ شده است و تکرار ظریف آن‌ها حس حجم سه‌ بعدی نرم را القا می‌کند، بدون اتکا به کانتور بسته یا سایه‌ پردازی سنگین. این رویکرد نشان‌دهنده‌ی نگاه ساختاری و تحلیلی است؛ جایی که «فهم فرم» بر «نمایش جزئیات» اولویت دارد.

در مجموع، این خطوط نمونه‌ای از طراحی اولیه و آگاهانه‌اند که با کمترین ابزار، بیشترین اطلاعات فرمی را منتقل می‌کنند.